مهرواره در بیرجند

حکایت امروز ما روایت کردن از سرگذشت مردی است که از کودکی شاهد کارهای شبانه و مخفیانه پدر در کمک به خلق الله بوده است، او آن شب‌های زمستان‌‌های سردی را که پدر با دغدغه‌مندی تمام به همراه چند تن از دوستانش وسایل گرمایشی متناسب با آن زمان را که شامل ذغال، پتو و لباس و مقداری خوراکی از جمله مرغ و گوشت بود میان نیازمندان محله توزیع می‌کرد، خوب به یاد دارد این زیباترین صحنه و تصاویری است که از پدر در ذهن او نقش بسته است، صحنه‌هایی که هنوز به نوعی دیگر ادامه دارد و تکرار می‌شوند، فقط این قهرمان داستان است که جابجا شده و حالا همان کودک است که به تقلید از پدرش، برای کمک به همنوعان به پاخاسته و خدمت به مردم را سرلوحه کار خویش قرار داده است، اینجاست که باید این تمثیل مشهور را به کار برد که می‌گوید:《پسر کو ندارد نشان از پدر》.
اما تنها فرق کار او با پدر در این است که به این کار نظم خاصی بخشیده و دامنه توزیع را گسترده‌تر کرده و فراتر از یک منطقه و محله را پوشش می‌دهد.
حالا سال‌هاست که خادمی حضرت ابوالفضل(ع) از توفیقات و افتخارات این خاندان است و حاج غلامحسین با ذاکری اهل بیت(س) در این هیئت که مزین به نام حضرت عباس(ع) است، مدال افتخار دیگری را به افتخارات خاندان خود افزوده است؛ او حالا هم مسئول بزرگترین هیئت بیرجند است و هم مداح آن. اما خودش می‌گوید: به لحاظ حقوقی بزرگترین فرد هیئت محسوب می‌شوم، اما به لحاظ حقیقی کوچکترین فرد هیئت ابوالفضلی هستم.

به گزارش خبرنگار مهرواره محله همدل
، غلامحسین علیزاده متولد سال ۱۳۴۵ و اهل شهرستان بیرجند استان خراسان جنوبی و از ذاکرین اهل بیت است که در هیئت ابوالفضلی این شهرستان، با بیش از یکصد سال قدمت فعالیت دارد؛ هیئتی که توسط افرادی اداره می‌شود که با همدیگر نسبت و مراودات خانوادگی دارند و به نوعی می‌توان گفت توفیق خادمی در این هیئت به صورت موروثی به آن‌ها منتقل شده است.
صحبت از هیئت که به میان می‌آید برگزاری مراسم عزاداری برای انسان تداعی می‌شود، اما هیئت ابوالفضلی بیرجند، رسالت خود را فراتر از این دیده که به گرامیداشت روز ولادت و شهادت ائمه و برگزاری مراسم در این ایام اکتفا کند، بلکه کاری کرده تا وقتی اسمی از این هیئت برده می شود، نور امید به زندگی محرومان بتابد و کورسوی امیدی در دریای ناامیدی آنان سوسو بزند.
تاسیس مرکز نیکوکاری و دار الایتام در هیئت ابوالفضلی، این امید را بهتر معنا می‌کند، هیئتی که درب‌های آن تا قبل از انقلاب فقط برای مراسم عزاداری اباعبدالله در ایام محرم و صفر گشوده می‌شد، حالا اما تبدیل به مأمنی برای نیازمندان شده و سال‌هاست که درب آن همیشه به روی مستمندان و سیل عاشقان اباعبدالله(ع) باز است.


هیئتی که حدود ۴ هزار عزادار در مراسمات آن شرکت دارند، حالا آمار عزاداران هیئت و افراد تحت پوشش آن با هم برابری می‌کنند و بالغ بر ۳ هزار و ۸۵۰ نیازمند تحت حمایت این هیئت قرار گرفته‌اند که به صورت مقطعی سبدهای غذایی میان آنان توزیع می‌شود؛ تاکنون از سوی این هیئت بالغ بر یک میلیارد تومان سبد غذایی بین خانواده‌های نیازمند توزیع شده است که ارزش مبلغ این بسته‌ها بین ۳۰۰ تا ۶۰۰ هزار تومان بوده است.


روز میلاد قمر بنی هاشم، حضرت سیدالشهدا و امام زمان(عج)که می‌شود سیل کمک‌های مردمی به سوی این هیئت جاری می‌شود و به گفته آقای علیزاده در این روزهای سال، کمک‌های هیئت و توزیع بسته‌های معیشتی میان نیازمندان چندین برابر می‌شود.
از ویژگی‌های قابل توجه این هیئت این است که همه اقدامات آن حساب شده انجام می‌گیرد، حتی خریدهای آنان از مراکز عمده فروشی شهر انجام می‌شود تا در هزینه‌ها صرفه جویی شود و مدیریت در مخارج وجود داشته باشد تا بتوان با مبالغ موجود ،دستگیر مستمندان بیشتری شد و بدون شک همین دقیق بودن هیات امنا یکی از دلایل جلب اعتماد خیرین و جذب آنان است.


دار الایتام هیئت ابوالفضلی هم ۲۷ سال است که در چهارشنبه هر هفته توزیع بالغ بر ۷۰۰ غذای گرم میان ایتام را در دستور کار دارد و به تعداد اعضای خانواده، غذای گرم میان آنان توزیع می‌شود؛ شناسایی ایتام از طریق مدارس انجام شده و توزیع هم توسط معلمین و مدیران مدارس با حفظ آبرو و شان افراد، میان دانش آموزان انجام می‌شود، تاجاییکه رییس هیات امنای هیئت ابوالفضلی می‌گوید: من به شخصه سر جمع از میان این دانش آموزان ۳_۲ نفر آن‌ها را هم نمی‌شناسم و توزیع توسط معلمان و با رعایت کامل شان دانش آموزان انجام می‌شود.


خیرین هیئت ابوالفضلی گاهی نذرهایشان بر کمک به ازدواج جوانان است و هیات امنا هم دقیقا همان خواسته و نذر خیّر را تمام و کمال اجرا می‌کنند؛ به همین دلیل تامین جهیزیه برای زوج‌های نیازمند هم توسط این هیئت بارها و بارها انجام گرفته است؛ مثلا در موردی نذر خیّری تامین هزینه ازدواج سادات نیازمند بود و اینکار دقیقا به همان شیوه که خواسته خیّر بود، توسط اعضای هیئت انجام گرفت.
یکی دیگر از اقدامات قابل توجه این هیئت، برپایی جشن گلریزان در پنجشنبه اول اسفند ماه هر سال است؛ جشنی که با هدف تامین لباس شب عید کودکان محروم و نیازمند برپا می‌شود و پایه گذار آن هیئت ابوالفضلی بوده اما حالا علاوه بر نهادینه شدن این جشن در سطح شهرستان، با تلاش فعالین این هیئت اینکار فراتر از شهرستان رفته و در کل استان خراسان جنوبی انجام می‌شود و افق دید مسئول این هیئت این است که به زودی این جشن به صورت کشوری و در تمام نقاط ایران برگزار شود.
جشن گلریزان هیئت ابوالفضلی، هر ساله برکات بسیاری داشته و در آخرین مرحله‌ای که این جشن برپا شد، یعنی در اسفند ماه سال ۱۴۰۰، طبق گزارشات اعضای هیات امنا با جمع آوری مبالغی بالغ بر یک میلیارد و دویست میلیون تومان، حدود ۶ هزار و ۷۰۰ دست لباس برای شب عید نیازمندان خریداری و میان آنان توزیع شد.
علیزاده مداح هیئت ابوالفضلی می‌گوید: با تولیدی‌های تهران قرارداد داریم و لباس‌ها از تولیدی‌ها خریداری می‌شود که در اینکار هم همچان دیگر کارها مدیریت در مخارج در دستور کار بوده است.
او ادامه می‌دهد: به خودمان می‌بالیم که به نام حضرت عباس(ع) بانی کارهای خیر و چنین حرکت‌هایی هستیم و سعی کردیم تاجاییکه از ما برمی‌آید، کاری روی زمین نماند.
یکی از نکات قابل توجه این است که هیئت ابوالفضلی برای خیرین خود هم ارزش زیادی قائل است و مطابق با حدیث مشهور”من لم يشكر المخلوق لم يشكر الخالق”
تکریم آنان را در دستور کار خود قرار داده است؛ هیئت امنای این هیئت هرساله در روز عید غدیر سرمایه گذاری می‌کنند تا قدردانی خود را در این روز خجسته به سمع و نظر خیرین برسانند و در این روز ضمن ارائه گزارش کامل از کارهای انجام گرفته‌ای که با لطف و مساعدت‌های خیرین پیش رفته است، غذای تبرکی نیز از سوی هیئت برای آنان تدارک دیده می‌شود و در همین مراسم هم بسیاری از خیرین کمک‌های نقدی و غیر نقدی خود را تقدیم هیئت ابوالفضلی می‌کنند.
هیات امنای هیئت ابوالفضلی بیرجند را ۷ نفر تشکیل می‌دهند، اما ۲۲۰ نفر پای کار هیئت هستند و زیر مجموعه هیات امنا فعالیت می‌کنند؛ افرادی که اهل شعار نیستند بلکه اهل عملند و پای کار تمامی اقدامات هیئت هستند و تمام تلاششان بر این است که در عمل دقیقا آنچه خواسته واقف و خیرین است، اجرایی شود و آن‌ها دقیقا مصداق این مصرع شاعر صاحب سخن سعدی شیرازی هستند که گفته است: “به عمل کار برآید به سخندانی نیست”.